Dječija igra, najpopularnija 70-ih godina. Za igru je potrebna pala (drveni štap dužine oko 70 cm, odsječen od nove metle, zasječen na jednom vrhu), pikuća (drveni štap dužine 10 cm, zašiljen sa obe strane, odsječen od nove metle), rupa u zemlji malo šira od drške od metle, dubine 3 cm i dužine 15 cm, kao i po dva-tri igrača u svakoj ekipi. Igrač stavi pikuću okomito na rupu, naguzi se iznad nje, stavi palu u rupu ispod pikuće i vikne “PRIIIMAAA”. Protivnički igrači mogu reći da “NE PRIMA”. Kad kažu “PRIMA” onda se kroz noge unazad izbaci pikuća što dalje tako da je protivnički igrači ne uhvate. Protivnički igrači mogu uhvatiti pikuću (oni idu na rupu) ili mogu šutati pikuću dok se miče. Kada pikuća stane, sa toga mjesta može se gađati pala (koja se mora prije toga postaviti okomito na rupu) ili ako je blizu skočiti sa istog mjesta preko zamišljene linije okomito na rupu. Ukoliko se uspije pogoditi, preskočiti ili šutnuti pikuću preko linije rupe, ekipe zamjenjuju mjesta. Ukoliko se promaši pala, onda dolazi pucačina – najintersantniji dio igre. Pikuća se stavi na kraj rupe, udari se okruglim krajem pale da se zavrti u zraku i onda se spiči sto dalje, a zatim se sa mjesta do kojeg je došla dalje tuče još jednom i onda još jednom. Na kraju protivnička ekipa ponudi broj za koliko je dužina pala pikuća udaljena od rupe. Ako se pikućarine ne slože, moraju mjeriti udaljenost. Jednom prilikom je Sako Vujatović napucao od crvene zgrade (poviše osnovne škole) sve do ulice Maršala Tita (tada još nije bilo napravljeno igralište i parkić), i nije prihvatio ono što mu je Veta Maričić ponudio, i onda namjerio duplo više od ponuđenog. [mićo]


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (glasova 10, prosjek: 4.1 od 5)
Loading ... Loading ...